Ανακοίνωση για τη μελέτη Χωροταξικού Σχεδιασμού της Περιφέρειας

Την Τετάρτη 26 Αυγούστου έγινε στην Χαλκίδα σύσκεψη διαβούλευσης για τη μελέτη, “Αξιολόγηση αναθεώρηση και ειδίκευση Περιφερειακού Πλαισίου χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης” (Στάδιο Β1), της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, με την συμμετοχή Δημάρχων, εκπροσώπων κοινωνικών φορέων και περιφερειακών συμβούλων. Στην παρέμβασή μας επισημάναμε τα εξής :

1. Στην όλη διαδικασία διαβούλευσης υπήρξε ένα έλλειμμα, το οποίο εκφράστηκε και στην συζήτηση, αφού θίχτηκαν πολύ σοβαρά προβλήματα της Εύβοιας, που δεν έχουν σχέση όμως με τον χωροταξικό σχεδιασμό. Έλλειμμα το οποίο θα πρέπει να μας προβληματίσει, έτσι ώστε να οργανώσουμε καλύτερα την επικοινωνία και την διαβούλευση ουσιαστικών προβλημάτων της κάθε περιοχής, μεταξύ των Δήμων και της Περιφέρειας, ώστε και να αναζητούνται οι κοινοί τόποι και οι λύσεις στα προβλήματα αυτά, ορισμένα εκ των οποίων παραμένουν απαράδεκτα σε εκκρεμότητα εδώ και δεκαετίες.

2. Το 2^ο θεσμικό έλλειμμα που εντοπίζουμε αφορά το θεσμικό πλαίσιο. Συζητάμε έναν περιφερειακό χωροταξικό σχεδιασμό και ουσιαστικά η Περιφέρεια και το Περιφερειακό Συμβούλιο, ουσιαστικά λείπουν, αφού θα καλεστούν κάποια στιγμή απλά να γνωμοδοτήσουν. Το έλλειμμα αυτό θα πρέπει να το καλύψουμε στην επόμενη φάση μεταρρύθμισης του “Καλλικράτη” και της νέας Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης που θα θεσμοθετηθεί και η οποία θα πρέπει να αναδειχθεί ως την μοναδική αυτοκυβέρνηση της περιφέρειας, στα πλαίσια της Ευρώπης των Περιφερειών, χωρίς την παράλληλη ύπαρξη και δράση της αποκεντρωμένης διοίκησης (δηλαδή της κεντρικής εξουσίας), που θα συζητά και θα αποφασίζει το χωροταξικό σχεδιασμό της Περιφέρειας η ίδια, στα πλαίσια ασφαλώς του Εθνικού Xωροταξικού Σχεδιασμού.

3. Όταν συζητάμε τον Περιφερειακό Χωροταξικό Σχεδιασμό, θα πρέπει να αναδείξουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της κάθε περιοχής και το ρόλο τους σε ευρωπαϊκό, εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Και μέσα από την ανάδειξη αυτή θα καθορίσουμε τις προτεραιότητες και τις ιεραρχήσεις που πρέπει να γίνουν, και οι οποίες θα τροφοδοτήσουν τα επιχειρησιακά σχέδια του κάθε Δήμου και της Περιφέρειας με δράσεις και έργα και ασφαλώς τους χρηματοδοτικούς πόρους.

4. Με ορισμένες προσεγγίσεις, που κάνουν κριτική στη μελέτη του Χωροταξικού Σχεδιασμού της Περιφέρειας, με όρους σκοπιμοτήτων ή διεκδικήσεων σε βάρος κάποιας άλλης περιοχής της Περιφέρειας, ή ότι κάποιοι (ποιοι άραγε ;) ευνοούν π.χ. την Λαμία και θέλουν να ρίξουν την Χαλκίδα κ.ο.κ., δεν συμφωνούμε. Οι περιφερειακές ανισότητες δεν αντιμετωπίζονται με έπαρση της σημαίας του τοπικισμού και της ενδοπεριφερειακής αντιπαράθεσης. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε την Περιφέρεια ως μια ενιαία ενότητα που ενδιαφερόμαστε για μια ισόρροπη και δίκαιη ανάπτυξη, με βιωσιμότητα και αειφορία. Πρέπει να έχουμε ως κριτήριο, ότι το όφελος της Λαμίας είναι και όφελος της Χαλκίδας και αντίστροφα. Η ανάδειξη της Λαμίας σε έναν διεθνή διαμετακομιστικό κόμβο εμπορίου και συνδυασμένων μεταφορών, είναι σε αρμονία με την αναβάθμιση και την οικολογική εξυγίανση της ευρύτερης βιομηχανικής περιοχής του τριγώνου Οινόφυτα – Θήβα – Χαλκίδα, με σύγχρονες υποδομές λειτουργίας ενός μεγάλου επιχειρηματικού πάρκου. Η ανάδειξη της Χαλκίδας, ως το νέο μεταβιομηχανικό κέντρο της Περιφέρειας με ένα τεράστιο απόθεμα ανάπτυξης της τουριστικής ναυτιλίας και της αξιοποίησης του λιμανιού της ως μαρίνα τουριστικών σκαφών και γενικότερα της ευρύτερης λιμενικής περιοχής ως υποδοχέα κάθε είδους τουριστικών σκαφών και  της αξιοποίησης του αρχαιολογικών πόρων του δίπολου  Αυλίδας – Ερέτριας και της ένταξης του, στον άξονα Θήβα – Λιβαδειά – Δελφοί, είναι σε αρμονία με την ανάδειξη του Λιμανιού της Κύμης ως την ανατολική πύλη της Ευρώπης, με τις θαλάσσιες οδούς του εμπορίου και των μεταφορών, από το Σουέζ ως και τη Μαύρη Θάλασσα, αφού βεβαίως προηγούμενα δημιουργήσουμε τις κατάλληλες υποδομές, όπως η υποθαλάσσια σύνδεση της Εύβοιας με την Βοιωτική ακτή στο στενό του Μπουρτζίου, το πέρασμα του σιδηρόδρομου στην Εύβοια και την διασύνδεση του λιμανιού της Κύμης με την Χαλκίδα και την βιομηχανική περιοχή των Οινοφύτων και στην συνέχεια με την Θήβα – Λιβαδειά – Ιτέα και την Ιόνιο Οδό, ένα έργο ενταγμένο στα διευρωπαϊκά δίκτυα (Δ.Ε.Δ.) που χρηματοδοτείται από ευρωπαϊκούς πόρους.
5. Χαιρόμαστε που η μελέτη στο Β΄ στάδιο αναθεωρεί μια λανθασμένη απόφαση που είχε παρθεί στην πρώτη φάση, για την δημιουργία ΒΙΠΕ (υψηλής όχλησης) στο Μαντούδι, μια απόφαση η οποία ανέτρεπε βίαια την ισορροπία που είχε κατακτήσει η περιοχή, ανάμεσα στο πρωτογενή τομέα, τον τουρισμό και την εξόρυξη λευκόλιθου και θα επηρέαζε αρνητικά όλο το τμήμα της Βόρειας Εύβοιας και δικαιώνει όσους αγωνισθήκαμε για μια βιώσιμη λύση, όπως είναι η σημερινή που προτείνεται μέσα από τη μελέτη, για δημιουργία Επιχειρηματικού Πάρκου χαμηλής και μεσαίας όχλησης, που θα καλύπτει τις ανάγκες της περιοχής για την εκμετάλλευση του λευκόλιθου.
6. Τέλος η συζήτηση για τον Χωροταξικό Σχεδιασμό της Περιφέρειας έχει έναν δυναμικό χαρακτήρα και θα πρέπει πάντα να είμαστε ανοικτοί στα νέα δεδομένα που δημιουργούνται από την ίδια την εξέλιξη και τις αλλαγές στο διεθνές και ευρωπαϊκό πλαίσιο, μέσα στο οποίο εντάσσεται η Περιφέρεια και η χώρα μας.

26-8-2015

Κώστας Χαϊνάς Περιφερειακός Σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας

Λιμάνια και Αυτοδιοίκηση......

Τα πρόσφατα δημοσιεύματα για τον σχεδιασμό και τα έργα που προγραμματίζει η Ανώνυμη Εταιρεία «Οργανισμός Λιμένων Νομού Ευβοίας» δικαίως δημιουργούν κλίμα ευφορίας διότι η Εύβοια έχει τεράστιες δυνατότητες στην ανάπτυξη των θαλάσσιων μεταφορών και συνεπώς απαιτεί την ανάπτυξη σύγχρονων και αντάξιων λιμενικών υποδομών. Αυτό το αναμφισβήτητο δεδομένο δεν αρκεί όμως για να καθαγιαστεί η σύλληψη, η υλοποίηση και κυρίως η αυτάρεσκη πολυπραγμωσύνη του Οργανισμού, απότοκος και των κεκτημένων παλαιών Λιμενικών Ταμείων, ιδίως όταν εκτείνεται και αφορά ζωτικές περιοχές στην καρδιά της πόλης. Είναι οργανισμός ανάπτυξης των λιμενικών εγκαταστάσεων και όχι αναπτυξιακός φορέας της πόλης και του νομού. Με άλλα λόγια δεν μπορεί να παρεμβαίνει σε ζωτικούς χώρους των Δήμων και δευτερευόντως της Περιφέρειας. Ανεξαρτήτως εάν οι κατά περίπτωση αιρετές αρχές αυτό το αποδέχονται και συμβιβάζονται με την επεκτατικότητα ενός μη δημοκρατικά νομιμοποιημένου κρατικού φορέα.

Στο πλαίσιο αυτό είναι αναγκαίο να επαναοριοθετηθούν οι χερσαίες ζώνες των λιμένων και να περιοριστούν αποκλειστικά και μόνο στον απαραίτητο για την λειτουργία κάθε λιμένα χώρο. Οι υπόλοιπες παράκτιες περιοχές στον αστικό ιστό, όχι απλώς να παραχωρηθούν, αλλά να περιέλθουν νομοθετικά στους οικείους Δήμους έτσι ώστε να αποτελούν ενιαίους με την υπόλοιπη πόλη χώρους διοικητικής, πολιτικής και αναπτυξιακής ευθύνης.

Όσο για την νομική μορφή και την σύσταση των οργάνων διακυβέρνησης των λιμένων, στις περιπτώσεις που πρόκειται για εθνικής σημασίας ας επιλέξει την μορφή το αρμόδιο Υπουργείο αλλά όταν πρόκειται για περιφερειακής σημασίας, είτε είναι «κατά μόνας» είτε όλα μαζί, είναι αυτονόητη η ενεργή συμμετοχή της Περιφέρειας έτσι ώστε να μπορεί να εντάξει στον σχεδιασμό της περιφερειακής ανάπτυξης και αυτές τις υποδομές. Αντιστοίχως για τα λιμάνια τοπικής σημασίας ή τα λιμάνια των μικρών νησιών όπου οι επιχώριοι  Δήμοι πρέπει να έχουν ενεργή συμμετοχή.

Όλα τα παραπάνω δεν παραβλέπουν και τα θετικά αποτελέσματα της ενάργειας του ΟΛΝΕ, αυτά ως εμπειρία δυναμικής διοίκησης αποτελούν καλές πρακτικές για τους Δήμους και την Περιφέρεια. Όμως άλλο αυτό και άλλο το δημοκρατικό και αναπτυξιακό διακύβευμα  για την δημοτική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση ή οποία δεν πρέπει να αρκείται στην περιθωριακή της θέση σε έναν κρίσιμο γεωαναπτυξιακό χώρο.

http://dimitriskatsoulis.blogspot.gr/2015/06/blog-post.html 

Δημήτρης Κατσούλης

Για τα λιμάνια της Χαλκίδας και της Κύμης και οι προοπτικές τους

Διαβάσαμε την εβδομάδα αυτή, σε πολλές εφημερίδες πολυσέλιδες καταχωρήσεις σε πολλά μέσα ενημέρωσης (και Αθηναϊκά) του Οργανισμού Λιμένων Ν. Ευβοίας (ΟΛΝΕ ΑΕ), για το νέο Λιμάνι της Χαλκίδας και όχι μόνο. Για το Λιμάνι της Κύμης ανακοινώθηκε, “η διάθεση των πρώτων 250.000 ευρώ από τον Υπουργό κο Σταθάκη για την σύνδεση του Λιμανιού με το οδικό δίκτυο” (!), “για την ακτοπλοϊα που θα μετατρέψει την Χαλκίδα σε κύριο περιφερειακό σταθμό για τα υδροπλάνα”, για την κρουαζιέρα, τα γιώτ, κ.ά. εντυπωσιακά που κάποιος ανυποψίαστος αναγνώστης θα έβγαζε το συμπέρασμα ότι η Εύβοια έχει πήξει στα έργα και την ανάπτυξη. Ακόμη και η Cosco –σύμφωνα με το δημοσίευμα – έχει ήδη δείξει ενδιαφέρον για το Λιμάνι της Χαλκίδας! (http://www.protothema.gr/greece/article/482816/to-neo-limani-sti-halkida-tha-dosei-kai-pali-zoi-stin-euvoia-/).

       

Για το λιμάνι της Χαλκίδας ανακοινώθηκε η μεταφορά του στο όρμο Βαθέως Αυλίδας. Μάλιστα ! Τώρα μπερδευτήκαμε λίγο, γιατί στις 3-6-2014 είχε εξαγγελθεί πάλι από τον ΟΛΝΕ, η μεταφορά του λιμανιού της Χαλκίδας στο Τσιμεντάδικο. (http://panevoiko.gr/?p=12274) . Τι ακριβώς ισχύει και τι άλλαξε από πέρυσι και άλλαξε ο ΟΛΝΕ την τοποθεσία μεταφοράς του λιμανιού της Χαλκίδας ; Και ποιες είναι οι εγκεκριμένες μελέτες που μάλιστα σύμφωνα με την καταχώρηση, τις επικαλέσθηκε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός προεκλογικά ;

       

Αλλά ας δούμε την ουσία του θέματος. Το υπάρχων λιμάνι της Χαλκίδας, μέσα στην καρδιά της Χαλκίδας, δεν έχει καμιά προοπτική. Δεν βοηθάει ούτε την ίδια την πόλη να ανασάνει και ταυτόχρονα, εάν το λιμάνι της Χαλκίδας είναι βιώσιμο, η τοποθεσία αυτή και οι σημερινές υποδομές του δεν του διασφαλίζουν προοπτικές βιωσιμότητας. Αυτό είναι μια αλήθεια. Τι κάνουμε λοιπόν ;

        Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε ως τοπική κοινωνία, που λειτουργούμε στα πλαίσια μιας Περιφερειακής Ενότητας, (της Εύβοιας) και μιας Περιφέρειας (της Στερεάς Ελλάδας) να εντάξουμε το θέμα στον προβληματισμό που αναπτύσσεται αυτή ειδικά την περίοδο, στα πλαίσια της συζήτησης του νέου περιφερειακού χωροταξικού σχεδιασμού. Με βάση τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της κάθε περιοχής, τι ρόλο δίνουμε στο λιμάνι της Κύμης ; Στο λιμάνι της Χαλκίδας ; Για παράδειγμα κάποιες μελέτες αναδεικνύουν το λιμάνι της Κύμης σε λιμάνι κάλυψης εθνικών και ίσως ευρωπαϊκών αναγκών. Μια πραγματική εμπορική και ακτοπλοϊκή πύλη προς Ανατολάς. Και με μια οδική και σιδηροδρομική σύνδεση μέσω υποθαλάσσιας σύνδεσης της Εύβοιας με τη Στερεά (θέση Μπουρτζίου σύμφωνα με σχετική μελέτη της παλιάς Νομαρχίας Ευβοίας), το λιμάνι της Κύμης μπορεί να γίνει ένα μεγάλο λιμάνι, για την κάλυψη των αναγκών του βορειανατολικού Αγαίου, έως και της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας. Στα πλαίσια αυτά ενδεχομένως το λιμάνι της Χαλκίδας, έρχεται να καλύψει τον ρόλο ενός μεγάλου τουριστικού λιμανιού, δίνοντας μια άλλη αναπτυξιακή προοπτική για τη Χαλκίδα.

Αλλά και σε αντίθετη περίπτωση που οι μελέτες και η διαβούλευση απαντήσουν και τεκμηριώσουν κάποιον εμπορικό ρόλο στο λιμάνι της Χαλκίδας, το επόμενο ερώτημα που χρειάζεται να απαντήσουμε είναι ποια είναι η κατάλληλη τοποθεσία για την μεταφορά του; Για την συγκεκριμένη θέση που προτείνεται (όρμος Βαθέως Αυλίδας), γνωρίζουμε όλοι ότι έχουν κατατεθεί δύο ενστάσεις, οι οποίες δεν έχουν απαντηθεί μέχρι σήμερα. Η πρώτη ένσταση είναι οι ιδιαιτερότητες του στενού και το αβαθές του, που κάνουν απαγορευτική κάθε κίνηση δημιουργίας λιμανιού εντός του διαύλου. Η εμπειρία του τσιμεντάδικου όπου μεγάλα πλοία δεν μπορούσαν να προσεγγίσουν το λιμάνι του είναι γνωστή. Ακόμη και να γίνουν συγκεκριμένες εργασίες για την δημιουργία ικανού βάθους για την φιλοξενία μεγάλων πλοίων, οι εργασίες αυτές είναι πολυδάπανες και το κυριότερο. Θα απαιτηθεί να γίνονται σε μόνιμη και συνεχή βάση, λόγω της λειτουργίας του διαύλου και της μετακίνησης φερτών υλικών με την κίνηση των νερών. Πέρα από τις επιφυλάξεις κάποιων ειδικών για ενδεχόμενες ανεπανόρθωτες επιπτώσεις στο φαινόμενο του Ευρίπου, εξ αιτίας των επεμβάσεων στο βυθό του διαύλου. Η δεύτερη ένσταση αφορά την ύπαρξη του ναού της Αυλίδειας Αρτέμιδας στο κέντρο ενός μεγάλου και εγκαταλειμμένου αρχαιολογικού πάρκου. Ενός πολιτιστικού θησαυρού, αναξιοποίητου, παγκόσμιας φήμης και εμβέλειας, τον οποίο κρατούμε ακόμη κρυμμένο μέσα στα σκουπίδια και τους θάμνους. Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έχει ρωτηθεί για την προτεινόμενη θέση και ποια είναι η γνώμη του αρμόδιου αυτού οργάνου ;

Στο πρώτο λοιπόν ερώτημα που χρειάζεται να απαντήσουμε, είναι ποιος είναι ο αναπτυξιακός ρόλος του κάθε λιμανιού, μέσα από συλλογικές διαδικασίες διαβούλευσης της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης, των κοινωνικών και επιστημονικών φορέων και της κοινωνίας των πολιτών. Και ασφαλώς αυτή η διαβούλευση πρέπει να έχει αρχή και τέλος. Γιατί η κοινωνία της Χαλκίδας και της Εύβοιας, χρειάζεται άμεσες αναπτυξιακές ανάσες για την αντιμετώπιση της ανεργίας και της υποαπασχόλησης.

Επίσης τέλος για τέτοια μείζονα αναπτυξιακά θέματα, δεν μπορεί να αποφασίζει ένα διορισμένο - στην πλειοψηφία του - από το κομματικό σύστημα όργανο (ανεξαρτήτως των προθέσεων των ιθυνόντων του ΟΛΝΕ), απόντος της αυτοδιοίκησης και της κοινωνίας και με ανακοινώσεις στον τύπο να κοινοποιούνται αποφάσεις χωρίς ή με ελάχιστη νομιμοποίηση. Είμαι σίγουρος ότι όλοι οι αυτοδοικητικοί της Εύβοιας δεν αισθάνθηκαν άνετα, όταν διάβασαν αυτές τις ειλημμένες αποφάσεις του ΟΛΝΕ ΑΕ, που αλλάζουν ή τουλάχιστον επηρεάζουν σημαντικά τα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά των πόλεων μας και οι ίδιοι ήταν απόντες.

12-6-2015

Κώστας Χαϊνάς

Περιφερειακός Σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας

Οι δικαστικές εκκρεμότητες της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας

Στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου  της Δευτέρας 18 Μαίου 2015 συζητήθηκε το θέμα «Ενημέρωση για τις δικαστικές εκκρεμότητες στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας». Ένα πρόβλημα που όπως αποδείχθηκε είναι ένα πολύ σοβαρό οικονομικό πρόβλημα για την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και την οικονομική της βιωσιμότητα. Αξίζει να σημειωθεί ότι, το πρόβλημα εστιάζεται κυρίως στην  Περιφερειακή Ενότητα της Εύβοιας, η οποία  έχει εκκρεμότητες που φτάνουν στο ύψος των 41.202.747 ευρώ με πρόσθετους τόκους 3.661 ευρώ για κάθε μέρα που περνάει! Μόνο για ένα έργο, τον δρόμο Ραπταίοι – Στύρα, έχει συσσωρευτεί ένα χρεωστικό ποσό για την Περιφέρεια της τάξεως των 33 εκατομμυρίων ευρώ περίπου στην καλύτερη περίπτωση. 

Το πρόβλημα αυτό των δικαστικών εκκρεμοτήτων δεν είναι τωρινό. Έρχεται από παλιά. Από την εποχή ακόμη των Νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων. Ειδικά το συγκεκριμένο έργο του δρόμου Ραπταίοι – Στύρα, ξεκίνησε το 2006 και από τότε έχει περάσει διάφορες φάσεις. Έχει ενταχθεί και απενταχθεί από διάφορα προγράμματα. Έχουμε εκπτώσεις διαδοχικών αναδόχων του έργου και το σημαντικότερο, έχουμε μια περίεργη ιστορία απαλλοτριώσεων εν εξελίξει (!), με πολλά κεφάλαια που ανέβασε την αρχική αποζημίωση από 2.300.000 ευρώ στο ποσό των 18.685.823 ευρώ. Και το έργο βέβαια δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και για να γίνει σύμφωνα με τις εκτιμήσεις χρειαζόμαστε περισσότερα από το ποσό του αρχικού προϋπολογισμού του έργου, δηλαδή επιπλέον 25.000.000 ευρώ ! Διαπιστώνονται όμως και άλλες παρόμοιες υποθέσεις μικρότερης οικονομικής εμβέλειας που ενισχύουν πάντως την αλγεινή εικόνα μίας τουλάχιστον «περίεργης» διαχείρισης.

Η πρωτοβουλία του Περιφερειάρχη να ενημερωθεί το Περιφερειακό Συμβούλιο για το θέμα ήταν θετική. Δυστυχώς όμως η πρωτοβουλία έκλεισε πριν καν ανοίξει, αφού απορρίφθηκε κάθε πρόταση που καταθέσαμε για περαιτέρω διερεύνηση του θέματος. Γιατί ακόμη και στην περίπτωση που δεν υπάρξει νομικό έρεισμα για διεκδίκηση μείωσης των απαιτήσεων, η ουσιαστική εξέταση του θέματος από μια διαπαραταξιακή επιτροπή θα μας βοηθούσε ως Περιφερειακό Συμβούλιο, να ενημερωθούμε πλήρως και σε βάθος ελέγχοντας ζητήματα όπως : Η ανάθεση και η παρακολούθηση των έργων. Η οικονομική παρακολούθηση και ο έλεγχος των δαπανών και των αναπροσαρμογών των προϋπολογισμών των έργων. Η αποτίμηση της πιθανής ευθύνης  των νομικών υπηρεσιών της Περιφέρειας, οι οποίες δεν μπορούν να αυτονομούνται από την πολιτική ηγεσία. Γιατί σε τελική ανάλυση για όλες τις υποθέσεις –ακόμη και για τις νομικές που συνδέονται με πράξεις και αποφάσεις της Περιφέρειας -  η τελική ευθύνη για τους αναγκαίους χειρισμούς ανήκει στην πολιτική ηγεσία. Και ταυτόχρονα εφόσον εντοπίζονται ελλείψεις, παραλείψεις, λανθασμένοι χειρισμοί και κενά των νομικών υπηρεσιών της Περιφέρειας, θα πρέπει να αναζητούνται και οι ανάλογες ευθύνες.

Και στο σημείο αυτό θεωρούμε τουλάχιστον ακατανόητη την στάση του κου Περιφερειάρχη, ο οποίος προέκρινε να μην δοθεί συνέχεια στο θέμα, εστιάζοντας τις προσπάθειες της περιφέρειας στις ενέργειες που θα κάνει σε συνεργασία με τα αρμόδια υπουργεία για την αντιμετώπιση του σοβαρού οικονομικού προβλήματος της Περιφέρειας με τις δικαστικές εκκρεμότητες.

23-5-2015

Για ποια Αυτοδιοίκηση… ο λόγος;

Άρθρο του Δημήτρη Κατσούλη

Ολοκληρώθηκαν χθες οι τριήμερες εργασίες του ετήσιου Συνεδρίου της ΚΕΔΕ στην Σιθωνία της Χαλκιδικής. Όπως κάθε Συνέδριο έτσι και αυτό αφήνει τον απόηχο της συγκυρίας που ζει η Αυτοδιοίκηση αλλά ταυτόχρονα δίνει και τον τόνο της πορείας του θεσμού στην σημερινή Ελλάδα.

Προσφάτως το θέμα της υποχρεωτικής μεταφοράς των ταμειακών διαθέσιμων των Δήμων στην τράπεζα της Ελλάδας αναδείχθηκε σε ζήτημα αιχμής. Αυτό όμως που θα μείνει είναι η Απόφαση του Συνεδρίου να μην αποφασίσει το ίδιο γιαυτό αλλά να παραπέμψει το θέμα στο Διοικητικό Συμβούλιο. Και μάλιστα με μία εμβόλιμη και εκτός διαδικασίας ψηφοφορία όπου περίπου το 45% των διαπιστευμένων συνέδρων φαίνεται ότι είχε εκδράμει στην πανέμορφη Χαλκιδική ή ήταν στο δρόμο της επιστροφής. Όταν το Συνέδριο δεν αποφασίζει το ίδιο για ένα τόσο σημαντικό – κατά την ηγεσία της ΚΕΔΕ- θέμα τότε ως προς τι όλες οι προηγούμενες αποφάσεις εκατοντάδων δημοτικών συμβουλίων που παρέπεμπαν στην αναμενόμενη Απόφαση του Συνεδρίου; Ή μήπως αποτελούσε κεντρικό ζήτημα η ασκούμενη ευρωπαϊκή και εθνική πολιτική για το μεταναστευτικό για να γίνει αντικείμενο αιχμής στο Συνέδριο, ή μήπως αποτελεί σχέδιο για την αυτοδιοίκηση η απλή απαρίθμηση επαναλαμβανόμενων δευτερευόντων αιτημάτων, όταν δεν υπάρχει στρατηγική για τα μείζονα;

Αλλά και το γενικότερο πλαίσιο της αντιπαράθεσης μεταξύ Κυβέρνησης και ΚΕΔΕ αποτυπώνει την προχωρημένη διολίσθηση στην απαξίωση και την κομματική χειραγώγηση της Αυτοδιοίκησης βρίσκοντας μοναδικό κοινό τόπο στην αντι-καλλικρατική ρητορική.

Η μεν Κυβέρνηση χωρίς σύγχρονο, ευρωπαϊκό αυτοδιοικητικό λόγο, παρά τις γενικόλογες προγραμματικές της διακηρύξεις για την δημοκρατική ανασυγκρότηση του θεσμού ζει περισσότερο την αγωνία της μειοψηφικής της παρουσίας στην Αυτοδιοίκηση και την αδυναμία της κομματικής  νομενκλατούρας να ξεφύγει από πρακτικές χειραγώγησης, αδυνατεί να αναζητήσει στις άλλοτε πρωτοπόρες ιδέες της ανανεωτικής αριστεράς, στον αυτοδιοικητικό λόγο και πνεύμα του Παναγιώτη Παπαγιάννη και του αείμνηστου Χρήστου Παλαιολόγου, το προγραμματικό στίγμα της σύγχρονης προοδευτικής ευρωπαϊκής αυτοδιοίκησης.

 

Η δε ΚΕΔΕ, συνεχίζοντας να αναπαράγει τον βερμπαλισμό της εσωτερικής προεκλογικής της διαδικασίας για δήθεν «ανατροπές» που  φαίνεται να εξαντλούνται έως το ξήλωμα  ότι, λιγότερο η περισσότερο, μεταρρυθμιστικού συνέβει στην προμνημονιακή περίοδο, χωρίς να έχει σαφή προγραμματικό ρόλο, φαντάζει περισσότερο από ποτέ δέσμια κομματικών και δυστυχώς εσωκομματικών σχεδιασμών των στελεχών της, απομακρύνεται από τους μεγάλους και σοβαρούς στόχους της ισχυρής και πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, της ανάκτησης του ευρωπαϊκού αυτοδιοικητικού κεκτημένου, της ουσιαστικής ανάκτησης της διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας με σαφή και σύγχρονο προγραμματικό πλαίσιο. 

 

Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, χρειάζεται μία νέα προσέγγιση του αυτοδιοικητικού κινήματος με σαφή προσανατολισμό στην συμπλήρωση, βελτίωση, και διόρθωση των προμνημονιακών μεταρρυθμίσεων, του Καλλικράτη συμπεριλαμβανομένου, στην αναζήτηση και προώθηση νέων μεταρρυθμιστικών τομών που ενισχύουν το αυτοδιοικητικό κεκτημένο, κατοχυρώνουν και διευρύνουν τα συνταγματικά όρια της τοπικής αυτονομίας και καθιστούν την αυτοδιοίκηση των Δήμων και των Περιφερειών βασικό πυλώνα της πολυεπίπεδης δημοκρατικής διακυβέρνησης της χώρας. Η αναζήτηση και η εφαρμογή διαδικασιών που εμπλουτίζουν την τοπική δημοκρατία και επαυξάνουν την αποτελεσματικότητα των αιρετών οργάνων και του ανθρώπινου δυναμικού της Αυτοδιοίκησης είναι το μεγάλο ζητούμενο, τουλάχιστον για όσους οραματίζονται ακόμη την προοδευτική δημοκρατική αναγέννηση της Αυτοδιοίκησης και της Ελλάδας.

 

Η τοπική δημοκρατία δεν είναι μία ωραία και ταυτόχρονα άδεια περιεχομένου λέξη. Έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο και είναι πεδίο άσκησης τόσο των αιρετών όσο και των ίδιων των πολιτών σε όλες τις εκφάνσεις της πολιτικής συμμετοχής, του ελέγχου και της λογοδοσίας. Είναι πεδίο εμπέδωσης και επαλήθευσης της χρηστής και διαφανούς διακυβέρνησης. Είναι το νέο πεδίο θεσμικών πρωτοβουλιών στο οποίο τόσο η Κυβέρνηση όσο και η Αυτοδιοίκηση πρέπει να τολμήσουν να συναντηθούν. Ενδοδημοτική αποκέντρωση, θεσμοί διαβούλευσης, διαδικασίες διαφάνειας, εκλογικό σύστημα, δημοκρατικά νομιμοποιημένο και αποτελεσματικό σύστημα διακυβέρνησης.

 

Οικονομική αυτοτέλεια και αυτοδυναμία ως αποτελέσματα δίκαιης και αποδοτικής φορολογικής αποκέντρωσης και  αποτελεσματικού συστήματος διασφάλισης των εσόδων με παράλληλη συγκρότηση συστήματος συνοχής για την άρση των ενδοπεριφερειακών και ενδοδημοτικών ανισοτήτων. Σε κάθε περίπτωση όμως κατοχυρώνοντας το κεκτημένο των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων του ν.3852/2010 χωρίς παρακρατήσεις, υπεξαιρέσεις και  δόλιες παραχαράξεις.

Πρόσβαση και συμμετοχή στις ευρωπαϊκές πολιτικές για την βιώσιμη και «έξυπνη» ανάπτυξη με την διαμόρφωση και την προώθηση νέων δημοτικών  και περιφερειακών πολιτικών που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής παράγοντας υγιή ιδιωτική και κοινωνική επιχειρηματικότητα, σταθερές θέσεις εργασίας, τοπικό πλούτο δίκαια διανεμημένο, που «κτίζουν» πόλεις και περιοχές που αξίζει να ζεις και να εργάζεσαι.  

Όλα αυτά είναι το διακύβευμα μίας νέας προοδευτικής προσέγγισης για την Αυτοδιοίκηση.

 

Όσο αυτή η προσέγγιση δεν αποκτά χώρο και δεν απλώνεται, δυστυχώς η Αυτοδιοίκηση θα συνεχίζει τον κατήφορο της απαξίωσης και οι μόνες ανατροπές που θα κατορθώνει θα είναι εκείνες των έστω και ατελών μεταρρυθμίσεων που παρέμειναν δραματικά ανολοκλήρωτες και ανεκπλήρωτες, δηλαδή μετά το «σημειωτόν» πολλά βήματα πίσω…..


Αναδημοσίευση από το blog Τετράδιο Αυτοδιοίκησης 

http://tetradioaftodioikisis.blogspot.gr/2015/05/blog-post_10.html